Cultura

A mediados do século XX deixou de utilizarse para o culto e, co paso dos anos, os seus elementos litúrxicos e os enterramentos asociados foron trasladados a unha nova igrexa

A igrexa de Santo André de Loboso, situada no concello da Pastoriza, foi incorporada recentemente á Lista Vermella do Patrimonio elaborada por Hispania Nostra, un rexistro que reúne bens culturais que se atopan en risco de desaparición ou sofren un avanzado proceso de deterioración.

A inclusión deste templo responde ao seu estado de abandono e á progresiva degradación que vén padecendo desde hai décadas. A construción, de orixe tardogótica e situada nas proximidades do río Pequeno, permanece practicamente engulida pola vexetación, cun evidente deterioro estrutural que ameaza a conservación dos seus valores históricos e arquitectónicos.

Segundo destaca a entidade patrimonial, a igrexa constitúe un exemplo representativo do patrimonio relixioso rural galego, estreitamente vinculado á vida das comunidades da contorna durante séculos. O templo foi durante moito tempo o centro espiritual e social de varias aldeas da zona, desempeñando un papel fundamental na organización da vida parroquial.

A mediados do século XX deixou de utilizarse para o culto e, co paso dos anos, os seus elementos litúrxicos e os enterramentos asociados foron trasladados a unha nova igrexa construída xunto á estrada principal. Desde entón, a falta de uso e mantemento acelerou o proceso de deterioración do edificio.

Coa incorporación da igrexa de Loboso á Lista Vermella, Galicia suma un novo ben patrimonial en situación de risco, unha realidade que continúa a preocupar aos especialistas en conservación. Diversas voces do ámbito cultural reclaman actuacións urxentes que permitan frear a deterioración do inmoble e garantir a preservación dun elemento singular da historia e da identidade da Pastoriza.

A imaxe actual do templo, cuberto pola hedra e rodeado pola vexetación, converteuse nun símbolo da delicada situación que atravesan numerosos exemplos do patrimonio rural galego, á espera de iniciativas que posibiliten a súa recuperación para as futuras xeracións.